ஹூஸ்டன் நகரின் சாலை & ரயில் -ஒரு பயணியாக…(பாகம் 11)

 

பாகம் 11

பயணங்கள் முடிவதில்லை…

*ஹூஸ்டன் நகரின் சாலை & ரயில் -ஒரு பயணியாக…

ஹூஸ்டன் இந்த அமெரிக்க நகரம், வானத்தை நோக்கி உயரும் கட்டிடங்களுக்கும், பூமியைத் தொடும் பசுமைக்கும் இடையே ஒரு சமநிலையைப் பேசுகிறது. நான் இங்கு பயணித்த அனுபவம், போக்குவரத்து எப்படி ஒரு நகரத்தின் உயிரோட்டமாக மாறும் என்பதை எனக்குக் கற்றுத் தந்தது. இங்கு ரயில் என்பது தனியொரு உலகமல்ல; அது சாலையின் இயல்பான பகுதியாக, நகரத்தின் ஓட்டத்தோடு கலந்துவிட்ட ஒரு புத்திசாலித்தனமான அம்சம்.

சாலையோடு சேர்ந்து ஓடும் ரயில்

ஹூஸ்டனின் METRORail லைட் ரயில் பாதைகள் சாலையின் நடுப்பகுதியில், தரை மட்டத்திலேயே அமைக்கப்பட்டுள்ளன. கார்களும், பேருந்துகளும், ரயிலும் ஒரே சாலையில் பக்கம் பக்கமாக நகரும் காட்சி முதலில் ஆச்சரியத்தையும் நம் கல்கத்தாவையும் நினைவு படுத்தியது.

டிராஃபிக் சிக்னல்களைப் பகிர்ந்துகொண்டாலும், ரயிலுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்கப்படுகிறது.

எந்தத் தடுமாற்றமும் இல்லாமல், ஒழுங்கான ஓட்டம்.

ரயில் என்றாலே தனி தடம், கேட், நீண்ட காத்திருப்பு என்ற எண்ணம் வரும். ஆனால் இங்கு ரயில் நகரத்தின் இரத்த ஓட்டத்தில் கலந்துவிட்டது. அது நகர வாழ்க்கையின் ஒரு அங்கம்.

நான் தங்கியிருந்த Hilton Americas-Houston ஹோட்டலுக்கு அருகிலேயே METRO ரயில்  நிலையம் இருந்தது. ரயிலில் இறங்கினால் சில அடிகள் நடந்து, நேராக ஹோட்டல் வளாகத்துக்குள் நுழையலாம். வழி தெரியாமல் அலைவது, டாக்ஸி தேடுவது போன்ற சிரமங்கள் இல்லை. பயணிகளுக்காக நகரம் எப்படி அறிவார்த்தமாக திட்டமிடப்பட்டுள்ளது என்பதற்கு இது சிறந்த உதாரணம்.

ஹூஸ்டனின் சாலைகள் நகரத்தின் பரப்பை உணர்த்துகின்றன, ரயில் அதன் புத்திசாலித்தனத்தைக் காட்டுகிறது. வசதியையும், நேரத்தையும் சேமிக்கும் திறன்.

இரண்டும் இணைந்தபோது, நாம் ஒரு சுதந்திர உணர்வைப் பெறுகிறோம். போக்குவரத்து என்பது வெறும் இடத்திலிருந்து இடத்துக்கு செல்லும் வழி மட்டுமல்ல; அது வாழ்க்கையை எளிதாக்கும், இனிமையாக்கும் ஒரு வடிவமைப்பு.

ஹூஸ்டன் என்றாலே NASA, Johnson Space Center விண்வெளி ஆராய்ச்சியின் உச்சம் நினைவுக்கு வருகிறது. மனிதன் விண்ணை எட்ட முயலும் இடம் இது. ஆனால் இந்த உயரத்தில் நின்றாலும், மண்ணை மறக்கவில்லை.

சாலையோரங்களில் நட்ட மரங்கள் அனைத்தும் திட்டமிட்டு பாதுகாக்கப்படுகின்றன. புதிய மரங்களுக்கு வலுவான ஆதரவுக் கம்பிகள் அமைக்கப்படுகின்றன. காற்று அல்லது வெளிப்புற அழுத்தங்களால் சாயாமல் இருக்க, மரத்தின் தோலை காயப்படுத்தாத மென்மையான பாதுகாப்புப் பொருட்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

மரத்தின் அடிப்பகுதியில் நீர் வடிகால் வசதிகள் செய்யப்பட்டு, தண்ணீர் தேங்காமல் பார்த்துக்கொள்ளப்படுகிறது. கான்கிரீட் காட்டுக்குள் மரங்களுக்கு தேவையான இடம், காற்றோட்டம், வளர்ச்சிக்கான சூழல், அனைத்தும் கவனமாக வழங்கப்படுகின்றன.

விண்வெளியை நோக்கிப் பறக்கும் நகரமாக இருந்தாலும், பூமியுடனான உறவைப் பாதுகாக்கும் இந்த மனப்பான்மைதான் ஹூஸ்டனின் உண்மையான மேன்மை. விண்ணைத் தொட்டாலும், மண்ணை மறக்காத மனம் இதுவே ஹூஸ்டனின் அடையாளம்.

ஹூஸ்டனிலிருந்து டல்லாஸ் நோக்கி மேற்கொண்ட அந்த இரவுப் பயணம், சாதாரணமாகத் தொடங்கி ஒரு பாடமாக மாறியது.

Google Maps தொடர்ந்து 71 மைல் வேக வரம்பைக் காட்டியது. ஆனால் நமது ஓட்டுநர், “10% வரை அதிகமாக ஓட்டலாம்” என்ற நம்பிக்கையில் 78 மைல் வரை சென்றார். நேர அழுத்தம், வேகம் 91 மைல் வரை உயர்ந்தது.

திடீரென காரின் கணிப்பொறி “Police Ahead” என்று எச்சரித்தது. சினிமாவில் மட்டும் பார்த்த அமெரிக்க போலீஸ் துரத்தல், நிஜமாக நம்மை வந்தடைந்தது.

சில நொடிகளில் போலீஸ் வாகனம் முன்னால் நின்றது. அதிகாரி டார்ச் ஒளியை காரை நோக்கி வீசினார். ஓட்டுநர் உடனே இரு கைகளையும் ஸ்டீரிங்கிலிருந்து எடுத்து உயர்த்திக் காட்டினார் “என்னிடம் ஆயுதம் இல்லை” என்ற அமைதியான சைகை.

அதிகாரி மெதுவாக வந்து, ஜன்னல் வழியாக உரிமத்தைக் கேட்டார். எந்த வாக்குவாதமும் இல்லை. சில நிமிடங்களில் $200 அபராத ரசீது (challan) வழங்கப்பட்டது.

அதிகாரி கூறிய விதிகள்:

ஒரு மாதத்துக்குள் அபராதத்தைச் செலுத்த வேண்டும்.

இல்லையெனில் நீதிமன்றத்தில் ஆஜராகி விளக்கம் அளிக்க வேண்டும்.

அபராதம் செலுத்தினாலும் ஓட்டுநர் உரிமத்தில் black mark பதிவாகும்.

மூன்று முறை இத்தகைய குற்றம் சேர்ந்தால் உரிமம் ரத்து செய்யப்படும்.

அந்த இரவுப் பயணம் வேகத்தின் கவர்ச்சியையும், சட்டத்தின் கடுமையையும் ஒரே நேரத்தில் உணர்த்தியது. அமெரிக்காவில் சட்டம் என்பது புத்தகத்தில் மட்டுமல்ல, சாலையிலேயே உயிரோட்டமாக இயங்குகிறது.

ஹூஸ்டன் விண்ணை எட்டும் கனவுகளுக்கும், மண்ணைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்புக்கும் இடையே சரியான சமநிலையைக் காட்டும் அழகான நகரம். ஒரு பயணியின் பார்வையில், இது ஒரு பயணம் மட்டுமல்ல… ஒரு பாடமும் கூட.