*பயணங்கள் முடிவதில்லை…* *(31-01-26)*
*ஆனால் பயணிகளின் பொறுமை சோதிக்கப்படுகிறது.*
நாங்கள் மூவர் சென்னையிலிருந்து பயணம் தொடங்கினோம். 6 பதிவுப் பெட்டிகள் (check-in baggage),
3 கைப்பெட்டிகள் (cabin baggage).
அதில் ஒருவரான என் மனைவியின் உறவினர் (cousin),
அதிக தூரம் நடக்க இயலாதவர்.
அதனால் முன்கூட்டியே சக்கர நாற்காலி வசதி (wheelchair assistance) கோரியிருந்தோம்.
பெட்டிகளை பதிவு கவுன்டர் (check-in counter) வரை கொண்டு செல்ல,சென்னை விமான நிலையத்தின் உதவி மையத்தை (assistance desk)
அணுகினோம்.
உதவி கிடைத்தது. ஆனால் அதற்கான கட்டணம் அதிகாரபூர்வமாக இல்லாமல் ( no receipt) ஒரு சுமை வண்டிக்கு (trolley) ₹1000.மொத்தம் ₹3000.
*இங்கே கேள்வி,*
*இது உதவியா…*
அல்லது வாய்ப்பை பணமாக்கும் வணிகமா (business)?
வெளி உலகைப் பார்க்கையில் புரிகிறது இது வேலைக்குத் தகுந்த சம்பளம் (work-based pay) அல்ல, *இடத்திற்குத் தகுந்த சம்பளம் (location-based pay).*
அதுவும் பயணியின் அவசரம்,
உடல் நிலை,
மாற்று வழியின்மை
*இவை எல்லாம் கணக்கில் சேர்க்கப்பட்ட விலை.*
விமான நிலையங்களில்
இத்தகைய அடிப்படை வசதிகள் (basic facilities) ஒழுங்குமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும் (regulated).இல்லையேல்,
உதவி என்பது சேவையாய் (service) இல்லாமல்
சுரண்டலாய் (exploitation) மாறிவிடுகிறது.
அபு தாபியில் (Abu Dhabi) இறங்கியவுடன் சக்கர நாற்காலி உதவி மீண்டும் கிடைத்தது.
ஆனால் அத்துடன் வந்தது
வருமானம் குறைவாக *இருப்பதற்கான
தொடர்ச்சியான புலம்பல்.*
அந்த உரையாடலின் ஒவ்வொரு வரியும் நேரடியாக இல்லை; ஆனால் *உதவித் தொகை (tip)* *கேட்கும் மறைமுக மொழி*
*தெளிவாகவே இருந்தது.*
8 மணி நேர இடைநிறுத்தம் (layover).
அமெரிக்க குடிவரவு சோதனை (US immigration)
விமான புறப்பாட்டுக்கு
2 மணி நேரத்திற்கு முன்பு
இங்கேயே நடைபெறும்.
அதனால்,
கடைகள் நிறைந்த இடத்திலேயே
5 அமெரிக்க டாலர் (USD)
உதவித் தொகை (tip)
பெற்றுக்கொண்டு அவர் மறைந்தார்.
பின்னர் குடிவரவு சோதனைக்கு (immigration)வேறொரு நபர்.
அவருக்கும் மேலும் 5 டாலர்.
*இது தற்செயலா?*
அல்ல.
ஒரு உள் ஒத்துழைப்பு அமைப்பு (internal coordination system)
போலவே தோன்றுகிறது பயணியின் குழப்பம், அவசரம், அறியாமை இவையெல்லாம்
சிறு சிறு வருமானமாக மாற்றப்படும் அமைப்பு.
இத்தனை குறைகளுக்கிடையே
*ஒரு நல்ல செய்தியும் உண்டு*
விமான நிலைய ஸ்கேன் பரிசோதனை (security scan)
கை வைத்து செய்யாமல்
முழுமையாக தானியங்கி (fully automated).
*மனிதன் விலகிய இடத்தில் மரியாதை கூடுகிறது.*
இதற்கு முன்
எமிரேட்ஸ் (Emirates),
லூஃப்தான்சா (Lufthansa),
ஏர் பிரான்ஸ் (Air France)
விமானங்களில் பயணித்த அனுபவம் உண்டு.
*குறிப்பாக எமிரேட்ஸ் (Emirates)*
2–3 மணி இடைவெளியில்
உணவு, நீர், கவனம். நமக்கு தனிப்பட்ட *தேவையெனில் கூட சலிப்பில்லா சேவை.*
ஆனால் இம்முறை
எத்திஹாட் (Etihad). 15 மணி நேர பயணம். அதற்கு மிக மிகக் குறைந்த அளவில் மூன்று சிற்றுண்டிகள் (snacks).
அதுவும் *நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகே.*
இது குறிப்பாக
சர்க்கரை நோயாளிகளுக்கு (diabetic patients)
*அசாதாரணமான சங்கடம்.* ஆனால் பணிப்பெண்களின் முகத்தில் அதற்கான பதில்:
அக்கறையின்மை (indifference).
*இங்கேதான் கேள்வி எழுகிறது:*
சேவை (service) என்பது
நேரத்திற்கான கடமையா?
அல்லது
மனிதனுக்கான பொறுப்பா?
முன்னர் எத்திஹாட் (Etihad)-ல்
8 மணி நேர பயணம் செய்தபோது
இந்த குறைகள் அவ்வளவாகத் தெரியவில்லை.
நேரம் நீளும்போது தான் உணரமுடிகிறது.
பயணங்கள் முடிவதில்லை.
அப்படியே
*பயணிகளை மனிதர்களாக* *(humans)பார்க்கும் மனப்பான்மை*
*முடிவடையக் கூடாது. என்பதே காலத்தின் தேவை.*
No comments:
Post a Comment